Albert Einstein heeft ooit gezegd dat fantasie belangrijker is dan (expliciete) kennis. Dat sluit meer aan bij de Japanse opvatting dat impliciete kennis net zo belangrijk is als expliciete kennis, in tegenstelling tot de Westerse voorkeur voor expliciete kennis. Daaruit zou het relatieve succes op het terrein van product- en procesinnovatie van kennisintensieve Japanse organisaties te verklaren zijn.
Nonaka en Tackeuchi[9] gaven vier leerprocessen waarbij kennis wordt overgedragen en vergaard.

  1. Externaliseren, van impliciete kennis naar expliciete kennis.
  2. Combineren, van expliciete kennis naar expliciete kennis.
  3. Internaliseren, van expliciete kennis naar impliciete kennis.
  4. Socialiseren, van impliciete kennis naar impliciete kennis.

De achterliggende gedachte van Nonaka en Takeuchi is dat Westerse managers zich meer zouden moeten openstellen voor beelden, metaforen, subjectieve inzichten, ervaringen en intuïties in het leerproces van haar werknemers. Ze zouden af moeten van het idee dat leren slechts bestaat uit onderwijs en training.