Six Sigma is een managementmethodologie in 1987 door Motorola in de Verenigde Staten ontwikkeld. Het doel van Six Sigma is de kwaliteit van de bedrijfskundige processen te verbeteren door de oorzaken van defecten of fouten te ontdekken en te verwijderen en daardoor de variatie in de processen te reduceren. Het bestaat uit een verzameling van kwaliteitsmanagement methodes, waaronder statistische methodes en wordt in de organisatie geborgd door speciale functies met bepaalde expertise, zoals Black Belts, Green Belts en Yellow Belts. Een Six Sigma project volgt een vooraf gedefinieerde volgorde van stappen en heeft kwantificeerbare doelstellingen.

De term Six Sigma vindt zijn oorsprong in de statistiek. Binnen de statistiek is sigma (standaard deviatie) een term die staat voor de spreiding die rond een gemiddelde optreedt. De volwassenheid van een productieproces kan beschreven worden met een "sigma"-beoordeling, die het rendement aangeeft in het percentage van foutloze producten die geproduceerd worden. Een zes sigma proces is een proces waarbij verwacht wordt dat 99,99966% van de producten foutloos is (3,4 fouten per miljoen). Motorola stelde het doel op "six sigma" voor alle productieprocessen en dit werd de naam voor alle bedrijfskundige en technische activiteiten om dit doel te bereiken. Six Sigma werd algemeen bekend toen General Electric de methodologie invoerde in 1995 (geschatte besparing $ 11 miljard in 5 jaar tijd)